Soms vragen mensen mij wat mijn schilderijen precies voorstellen. Die vraag begrijp ik.
We zijn gewend geraakt om beelden te lezen alsof ze een boodschap moeten overbrengen of een gebeurtenis moeten afbeelden. We zoeken naar herkenning, naar een verhaal, naar een betekenis die zich onmiddellijk laat verklaren.
Maar misschien hoeft een schilderij niet altijd iets voor te stellen. Misschien kan het ook een manier van kijken onderzoeken. Dat is waar mijn werk begint.
Ik ben minder geïnteresseerd in het object dan in de ervaring waardoor een object verschijnt. Minder in de figuur dan in de ruimte waarin een figuur zichtbaar wordt. Minder in de vorm dan in datgene wat zich achter de vorm blijft bewegen. Voor mij betekent dat niet dat de vorm onbelangrijk is. Integendeel. De vorm is noodzakelijk. Maar zij is niet het eindpunt.
Vandaag leven we in een wereld waarin steeds meer vormen geproduceerd worden: beelden, data, profielen, algoritmen, classificaties.. Ze helpen ons oriënteren, maar ze vormen ook ongemerkt de manier waarop wij kijken. Iemand die onderzoekt hoe de wereld door een AI-machine gezien wordt en onze blik mee vormgeeft is de kunstenaar Trevor Paglen. Het doet me nadenken over wat er gebeurt met de mens wanneer detectiesystemen langzaam de plaats innemen van onze waarneming."
https://www.youtube.com/watch?v=HEI8cuGKiNk
Ik wil die systemen niet illustreren. Ik wil de toestand voelbaar maken waarin zij werkzaam zijn. Daarom worden mijn schilderijen 'stiller'. Niet omdat ze minder willen zeggen. Maar omdat ze de snelheid van onze aandacht willen onderbreken.
Ik geloof dat stilte geen afwezigheid is. Stilte is een vorm van aandacht. Ze nodigt ons uit om langer te blijven kijken. Niet om sneller te begrijpen, maar om gevoeliger te worden.
Misschien is dat vandaag een vorm van verzet. Niet een luid protest.
Maar een stille weigering om alles onmiddellijk te consumeren, te benoemen of te classificeren.
Daarom zie ik schoonheid ook niet als versiering. Schoonheid is voor mij een vorm van bewustzijn.
Een schilderij hoeft de wereld niet uit te leggen. Het kan ons wel opnieuw leren kijken.
Misschien begint vrijheid precies daar. In de mogelijkheid om onze aandacht terug te winnen.
Vaak begin ik heel associatief aan een schilderij. Een kleur roept spontaan een andere kleur op, een lijn verandert de ruimte, een vorm verschijnt en verdwijnt weer tijdens het schilderproces. Pas achteraf merk ik dat het schilderij mij...
Sommige dingen beïnvloeden ons het meest omdat we ze nauwelijks opmerken. We herkennen een gezicht, een gebouw of een voorwerp omdat het een duidelijke vorm heeft. Maar de krachten die onze aandacht, verlangens en gewoontes sturen, zijn...
Tijdens het schilderen zoek ik niet naar een afbeelding, maar naar een ervaring.
Ik ben geïnteresseerd in de manier waarop een mens vandaag zichtbaar wordt binnen een wereld van detectie, registratie en interpretatie. Daarom verschijnen in...
Een schilderij ontstaat voor mij niet vanuit een idee dat ik wil illustreren. Het begint meestal met een gevoel, een vraag of een ervaring die zich nog niet volledig laat benoemen. Iets dat aandacht vraagt zonder dat ik precies weet...
Onlangs had ik in de galerij een boeiend gesprek over detectiesystemen, gezichtsherkenning en artificiële intelligentie. We spraken over camera's die emoties proberen te herkennen, algoritmen die het gedrag voorspellen en systemen die...
"Over smaken valt niet te twisten."
Het is een uitspraak die ik vaak hoor tijdens gesprekken over kunst. Ze is niet helemaal onwaar, maar vaak beëindigt ze precies het gesprek dat eigenlijk nog moet beginnen. Natuurlijk is smaak...