Blog


Waarom hebben mensen mysterie nodig?

Misschien omdat het leven zich nooit volledig laat begrijpen. Er blijft altijd iets wat zich onttrekt aan woorden, begrippen en verklaringen. Toch voelen we dat het bestaat. Soms treft het ons onverwacht: in een beeld, een landschap, een ontmoeting, een stilte.

Dat is misschien wat kunst doet. Niet het mysterie oplossen, maar het zichtbaar maken.

Een kunstwerk hoeft geen antwoorden te geven. Het kan een brug zijn naar iets wat zich niet rechtstreeks laat benoemen. We hebben beelden nodig omdat woorden niet altijd volstaan. Het beeld kan een ervaring dragen die ouder is dan taal zelf: een voortalige ervaring waarin betekenis nog niet vastligt maar zich aandient als gevoel, aanwezigheid of vermoeden.

De mens is een symbolisch wezen. We begrijpen onszelf niet enkel via feiten, maar ook via verhalen, beelden en metaforen. Zij helpen ons het onbekende te benaderen zonder het te reduceren.

In een wereld die steeds meer gericht is op beheersing, voorspelling en efficiëntie dreigt die ruimte kleiner te worden. Wetenschappelijke kennis geeft ons onmisbare inzichten in de wereld en stelt ons in staat materiële omstandigheden te beïnvloeden. Maar zij vertelt ons weinig over hoe het voelt om een mens te zijn, om te verlangen, te twijfelen, lief te hebben of betekenis te zoeken.

Daarvoor hebben we andere vormen van weten nodig.

Misschien zoeken we uiteindelijk allemaal naar een sleutel die een deur opent naar een diepere ervaring van verbondenheid. Naar een moment waarop het innerlijke kompas opnieuw voelbaar wordt. Een moment waarop de ruis wegvalt.

Dat is niet altijd comfortabel. Soms ervaren we iets dat groter lijkt dan onszelf. Iets wat tegelijk aantrekt en afstoot. Iets wat ons confronteert met onze eigen begrenzingen. Dat is wat men het sublieme noemt. Niet omdat het mooi is, maar omdat het ons herinnert aan een werkelijkheid die groter is dan wat we kunnen bevatten.

Misschien is dat de reden waarom kunst noodzakelijk blijft. Niet om de wereld te verklaren, maar om ons eraan te herinneren dat niet alles verklaard hoeft te worden.


 

  • 74

    Ik voel me niet werkelijk aanwezig wanneer ik meer informatie verzamel. Ook niet wanneer ik alles begrijp.

    De momenten waarop ik me het meest aanwezig voel, zijn vaak onverwacht. Wanneer ik voetstappen hoor van een onbekende...

  • 159

    Soms vragen mensen mij wat mijn schilderijen precies voorstellen. Die vraag begrijp ik.
    We zijn gewend geraakt om beelden te lezen alsof ze een boodschap moeten overbrengen of een gebeurtenis moeten afbeelden. We zoeken naar herkenning, naar...

  • 81

    Ik wantrouw beelden die zichzelf volledig verklaren. Misschien omdat een werkelijkheid die volledig verklaard is mij doet denken aan een zwart gat. Alles wordt erin opgezogen. Er blijft geen ruimte meer over voor twijfel, verwondering of...

  • 105

    Caprice wil ruimte beschermen voor wat niet onmiddellijk meetbaar of verklaarbaar is.

    In een wereld die ons voortdurend probeert te definiëren, sturen en voorspellen, geloof ik dat kunst een andere mogelijkheid biedt. Kunst herinnert ons...

  • 72

    Wanneer alles verklaard lijkt, ontstaat een merkwaardige leegte. Niet omdat kennis waardeloos zou zijn. Integendeel. Wetenschap en technologie hebben ons een ongeziene mogelijkheid gegeven om de wereld te begrijpen en te beïnvloeden. Ze...

  • 160

    Wanneer we een gezicht zien, denken we vaak dat we naar iemands identiteit kijken. Alsof een gezicht uitdrukking geeft aan een innerlijk, onveranderlijk zelf. Waarschijnlijk is het tegenovergestelde waar. Een gezicht is niet de plaats...